Χώρος διαλόγου για τις Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Σπουδές

Archive

Monthly Archives: December 2014

Untitled

Το διήμερο 23-24 Οκτωβρίου 2014 διοργανώθηκε στο Archives départementales de la Gironde του Μπορντώ της Γαλλίας εργαστήριο εκπαίδευσης στα εργαλεία διαχείρησης και επεξεργασίας μεταδεδομένων LDL, MINT και MORE, όπου, εκτός από τους δημιουργούς των εργαλείων που παρουσίασαν τα εργαλεία και πραγματοποίησαν την εκπαίδευση, συμμετείχαν και ήρθαν σε επαφή με τα εργαλεία ένα μέρος των παρόχων περιεχομένου του έργου. Παράλληλα, παρουσιάστηκαν και κάποιες υπηρεσίες εμπλουτισμού μεταδεδομένων που θα χρησιμοποιηθούν στα πλαίσια του έργου καθώς και το Κέντρο Υποστήριξης της υποδομής. Το έργο LoCloud έχει σαν στόχο την προσθήκη άνω των 4 εκατομμυρίων ψηφιακών αντικειμένων από διάφορα πολιτιστικά ιδρύματα στην Europeana, με εστίαση στα μικρού και μεσαίου μεγέθους ιδρύματα.

Διαβάστε περισσότερα

3

Η Ελίζα Παπάκη είναι 25 χρονών και είναι το νεότερο μέλος στην Μονάδα Ψηφιακής Επιμέλειας του Ερευνητικού Κέντρου “Αθηνά”. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Trinity College στο Δουβλίνο, Ιρλανδία στο πρόγραμμα “Δημόσια Ιστορία και Πολιτιστική Κληρονομιά”. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 2012 έχοντας δεχθεί τα πρώτα ερεθίσματα γύρω από τον νέο αυτό κόσμο των Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών (Digital Humanities). Βρέθηκε στη συνέχεια στην Αθήνα και στην Μονάδα Ψηφιακής Επιμέλειας στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος κινητικότητας Leonardo da Vinci τον Ιανουάριο του 2013. Η ένταξη της στην διεπιστημονική ομάδα της ΜΟΨΕ είχε ως αποτέλεσμα την μύηση της στην σφαίρα της Ψηφιακής Επιμέλειας, των Ερευνητικών Αναγκών (User Requirements) και των Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών. Από τότε έχει εμπλακεί σε διάφορα ερευνητικά έργα ανάμεσα στα οποία είναι το Europeana Cloud: Unlocking people’s Research via the Cloud, NeDIMAH: Network of Digital Methods in the Arts and Humanities, DARIAH: Digital Research Infrastructure for the Arts and Humanities και ακολούθως στο έργο ΔΥΑΣ: Δίκτυο Υποδομών για την Έρευνα στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. «Με τη Δυάδα ξεκίνησα να ασχολούμαι στις αρχές του 2014 όταν και συμμετείχα στη διοργάνωση της εναρκτήριας εκδήλωσης “DARIAH-Greece: Ανάπτυξη της Ελληνικής Ερευνητικής Υποδομής για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες” που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Απρίλιο στην Αθήνα. Μου φαίνεται πολύ σημαντική μια τέτοια πρωτοβουλία που εισαγάγει και τοποθετεί την Ελλάδα στο χάρτη του ευρωπαϊκού δικτύου Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών. Η μελέτη του πώς Έλληνες ερευνητές αντιδρούν, υιοθετούν και συγχρονίζονται με τις εξελίξεις της Ψηφιακής Τεχνολογίας είναι πέρα από πολύ ενδιαφέρουσα, σημαντική, χρήσιμη και καινοτόμα». Στον ελεύθερο της χρόνο, η Ελίζα κάνει βόλτες στην Αθήνα εξερευνώντας την πόλη που την φιλοξενεί μόλις από τις αρχές του 2013.

 

P1030241 (3)

Είμαι μέλος της ομάδας DARIAH-GR της Ακαδημίας Αθηνών από τον Οκτώβριο του 2013, με γνωστικό αντικείμενο τη Νεότερη Ελληνική Ιστορία. Σπούδασα Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησα το 2002 (με ειδίκευση στην Ιστορία), έχοντας φοιτήσει επίσης και στο Πανεπιστήμιο του Poitiers στη Γαλλία, και το 2003 ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στην Ιστορία και Προπαγάνδα (MA in Propaganda, Persuasion and History) στo Πανεπιστήμιο του Kent, στην Αγγλία. Τα ερευνητικά μου ενδιαφέροντα κινούνται γύρω από την ιστορία και τα ΜΜΕ, τη σχέση ιστορίας και εικόνας , τα αρχεία και τη συλλογική μνήμη, καθώς και την σχέση της ιστορίας με τις νέες τεχνολογίες. Στο παρελθόν έχω εργαστεί στην Υπηρεσία Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών (2000-2002), τη Διεύθυνση Μουσείου-Αρχείου της ΕΡΤ (2005-2013), και το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο (2009-2010) με κύριο αντικείμενο ειδίκευσης την τεκμηρίωση περιεχομένου αρχειακού υλικού, και ειδικότερα οπτικοακουστικού. Η δραστηριοποίησή μου στο ΔΥΑΣ συνδυάζει την ακαδημαϊκή μου ενασχόληση με την νεότερη ιστορία και την αρχειακή έρευνα, με το ενδιαφέρον μου για τις νέες τεχνολογίες και τις ψηφιακές υποδομές για την έρευνα αλλά και ανάδειξη των αρχείων και μουσείων. Πέραν της επαγγελματικής και ακαδημαϊκής μου ταυτότητας, ανάμεσα στα προσωπικά μου ενδιαφέροντα ξεχωρίζουν το σινεμά, το θέατρο, ενώ μεγάλη μου αδυναμία αποτελούν τα ταξίδια και η εξερεύνηση νέων προορισμών.

 

Δέσποινα Βαλατσού, «Ανάδυση νέων μνημονικών τόπων στο διαδίκτυο»

Διδακτορική Διατριβή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΕΚΠΑ, Οκτώβριος 2014

Η διατριβή έχει τον τίτλο «Ανάδυση νέων μνημονικών τόπων στο διαδίκτυο». Μελετά διαδικτυακούς τόπους όπου συγκεντρώνεται, παράγεται και διατίθεται ιστορικό περιεχόμενο, συγκροτούνται σύγχρονες μορφές ατομικής και συλλογικής ιστορικής μνήμης και μαρτυρίας, και διαμορφώνεται μια σύγχρονη κουλτούρα γύρω από την ιστορία. Αυτοί οι διαδικτυακοί τόποι βασίζονται στην ενεργητική συμμετοχή του σύγχρονου υποκειμένου α) στην παραγωγή νέου ιστορικού περιεχομένου, αφενός με την κατάθεση προσωπικών ιστοριών, μνημών και μαρτυριών στη βάση μιας συναισθηματικής πρόσληψης του παρελθόντος, που ιχνογραφούν ψήγματα της ατομικής μνήμης και ταυτόχρονα συναποτελούν ψηφίδες της συλλογικής μνήμης, αλλά και αφετέρου με τη συνεργατική συγγραφή κειμένων ιστορικού περιεχομένου εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, και β) στον εμπλουτισμό ήδη υπάρχοντος ιστορικού περιεχομένου, κυρίως με την ψηφιακή μεταγραφή ιστορικών τεκμηρίων και τη συνεισφορά ιστορικών πληροφοριών και μεταδεδομένων.

Διαβάστε περισσότερα

DSCN1167_re

Γεννημένος στην Λουκέρνη της Ελβετίας, ήρθα στην Ελλάδα αρκετά νωρίς και δη στην Κατερίνη. Εγκατέλειψα τις όποιες μπασκετικές φιλοδοξίες για να σπουδάσω στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών από το 1997-2001 με ειδίκευση στη Γλωσσολογία. Ακολούθως ολοκλήρωσα δύο κύκλους μεταπτυχιακών σπουδών της υπολογιστικής γλωσσολογίας στο European Masters in Language and Speech του Πανεπιστημίου Πατρών και το MSc Speech and Language processing στο University of Edinburgh της Σκοτίας κατά τα έτη 2001-2002 και 2002-2003 αντίστοιχα. Τέλος μετά από ένα σχεδόν πενταετές ταξίδι απέκτησα τον διδακτορικό τίτλο το 2011 από το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών πάνω στην υπολογιστική επεξεργασία της αλλομορφίας στην παραγωγή των λέξεων. Έπειτα εργάστηκα με σύμβαση στο Κέντρο Ερεύνης Επιστημονικών Όρων και Νεολογισμών της Ακαδημίας Αθηνών από όπου εντάχθηκα στην ομάδα DARIAH-GR της Ακαδημίας Αθηνών διευρύνοντας το πεδίο μου στα Digital Humanities. Στον ελεύθερο χρόνο μου αρέσει να γράφω ιστορίες του φανταστικού δημιουργώντας μυθικούς κόσμους, να σχεδιάζω επιτραπέζια ή ομαδικά παιχνίδια, ενώ παράλληλα εκτονώνομαι στο μπάσκετ και στο τένις. Επίσης λατρεύω τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τις ταινίες (μανιώδης συλλέκτης και των δύο), το θέατρο, τα ταξίδια και να αρθρογραφώ στο adventure advocate.

Την τελευταία δεκαετία, τα μουσεία υφίστανται μία πολιτισμική μεταστροφή. Από μία στρατηγική προσέγγιση που έδινε τη μεγαλύτερη βαρύτητα στα εκθέματα, σιγά σιγά υιοθετείται μία φιλοσοφία που έχει ως κεντρικό άξονα τους επισκέπτες, τη σχέση αυτών με τα πολιτισμικά ιδρύματα, το βαθμό ενδιαφέροντος και την ενασχόλησής τους με αυτά. Αυτή η ιδεολογική μεταμόρφωση που παρατηρείται στα ιδρύματα αυτά σχετίζεται με μία πιό ανοιχτή προσέγγιση που λαμβάνει υπ’όψη τον ενεργό ρόλο του κάθε ατόμου στην καθημερινότητά του, κι έχει ως σκοπό την προώθηση ένος επικοινωνιακού μοντέλου που ξεφεύγει από το καθιερωμένο πλαίσιο επικοινωνίας που ίσχυε ως τώρα («ενας-προς έναν» ή «ένας-προς-πολλούς») και να εξελιχθεί σε ένα μοντέλο «πολλοί-προς πολλούς», συνεισφέροντας με τον τρόπο αυτό σε έναν πολιστισμικό «διάλογο». Ο «διάλογος» αυτός ενθαρρύνει τη διαδραστικότητα μεταξύ του κοινού, αφήνει στην άκρη μία ιδεολογία που έχει τα αντικείμενα-εκθέματα του μουσείου στο επίκεντρο, και προωθεί μία προσέγγιση με επίκεντρο τους επισκέπτες.

Δεδομένης της ευρύτατης ανάπτυξης του Facebook (κυρίως), αλλά και των άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media), ο βαθμός ενασχόλησης των πολιτισμικών οργανισμών με αυτά φαίνεται να είναι πλέον καθοριστικός παράγοντας στο πόσο αποτελεσματική θα είναι η σχέση τους με το κοινό, ενώ επιρεάζει και τα ποσοστά επισκεψιμότητας του ιδρύματος.

Διαβάστε περισσότερα